
وي در باره اين مناقشه كه در دوران زمامداري او اوج يافت، اظهار داشت: "من اعتقاد داشتم كه بايد به قراباغ وضعيت حقوقي جمهوري مستقل اعطا گردد. رهبر وقت جمهوري آذربايجان (اگر اشتباه نكنم "وزيراف" بود) نيز قصد داشت با اين مسئله موافقت كند، اما بعداً اين مسئله محقق نگشت. شايد در آن زمان امكان مصالحه وجود داشت. اما اينك به هيچ وجه نميتوان متصور بود كه قراباغ بار ديگر تحت نظر و كنترل جمهوري آذربايجان قرار گيرد".
رهبر اسبق اتحاد شوروي و برنده جايزه صلح نوبل در بخش ديگري از مصاحبه خود با راديو " آزادي" با اشاره به زمزمههاي مطرح شده اخير در خصوص احتمال آغاز مجدد جنگ در قراباغ گفت: "اينك بار ديگر سخنان جنگطلبانهاي به گوش ميرسد، اما بايد از وقوع آن جلوگيري كرد و نگذاشت در قراباغ بار ديگر آتش جنگ شعلهور گردد. بايد مذاكره كرد، زيرا راه حل ديگري وجود ندارد. از جنگ بايد اجتناب ورزيد زيرا در صورت وقوع آن پاي دول بزرگ نيز به آن كشيده خواهد شد".
گورباچف با اشاره به وضعيت اسفبار قراباغ در زمان كنترل اين منطقه توسط جمهوري آذربايجان گفت: "حقيقتاً در دهه 80 (ميلادي) وضعيت قراباغ بسيار اسفبار و دردناك بود. دولت مركزي (آذربايجان) هيچ توجه اي به اين منطقه نداشت. مثلاً حتي امكان برقراري تماس با ايروان وجود نداشت. هيچ بودجهاي از طرف دولت در اختيار قراباغ قرار نميگرفت. من بر اين عقيده بودم كه بايد سريعاً به قراباغ كمك شود. بايد وضعيت حقوقي آن مشخص ميگرديد و به اقتصاد آن كمك ميشد. ميبايست كارهايي صورت ميگرفت تا حداقل مردم منطقه بتوانند با ايروان به راحتي ارتباط برقرار كنند، البته بعداً ما بودجهاي براي اين منطقه در نظر گرفتيم، اما اينكه اين پولها چگونه و در كجا هزينه شد، من از آن بياطلاع هستم".
آخرين رهبر شوروي با اشاره به تهمت "حمايت از ارمنيان"، كه به او داده ميشد، گفت: "در آن موقع به من ميگفتند كه من ارمنيان را دوست دارم و آذربايجانيان را خير، چه سخن احمقانهاي!".
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر