
"هيات عفو عمومي" وابسته به رياست جمهوري آذربايجان در آخرين روزهاي سال 2010 ميلادي، ليست 300 نفرهاي از افراد در بند اين جمهوري را جهت موافقت با عفو آنان به رييس جمهور ارايه كرد. بنا بر گزارش خبرگزاريهاي دولتي، "زندانيان مذكور طي نامهاي از رييس جمهور تقاضاي بخشش نموده بودند". بر اساس همين گزارش در ليست ياد شده نام "عينالله فتحاللهاف"، خبرنگار جنجالي كه واقعيتهاي حوادث منطقه "خوجالي" در سال 1992 را افشا نموده بود، به چشم نميخورد.
بنا به گزارش نشريه الكترونيكي "آزادليق" علت عدم وجود نام اين خبرنگار زنداني در ليست مذكور اين بوده كه فتحاللهاف تاكيد نموده است: "هرگز با درخواست عفو به رييس جمهور نامه نخواهد نوشت".
در همين حال به گزارش خبرگزاري "توران" دادگاه عالي آذربايجان اعتراض فتحاللهاف نسبت به اعمال تغيير در حكم خود را نپذيرفته است. بنا بر همين منبع فتحاللهاف درخواست آزادي و پرداخت غرامت در قبال مدتي كه به طور ناعادلانه زنداني شده را نموده است.
يادآور ميگردد؛ "عینالله فتحاللهاف"، يك روزنامهنگار آذربایجانی است که به دلیل افشاگریهایش درباره دروغپردازيهای دولت باکو و پانترکیستها در مورد وقايع "خوجالی" در قراباغ در فوریه ۱۹۹۲، از سوی دادگاه جمهوری آذربایجان به حبس طويلالمدت محکوم شده است و به همین دلیل علیه قوه قضائیه این کشور به دادگاه حقوق بشر اروپا شکایت نموده است.
وی در مقاله "خاطرات قراباغ" که در آوریل ۲۰۰۵ میلادی در نشریه Realny Azerbaijan چاپ باکو منتشر شده است، مينويسد: "صادقانه باید بگویم که چند سال قبل وقتي با مهاجران شهر خوجالی که موقتاً در شهرك "نافتالان" اسکان یافته بودند ملاقات کردم، آنها در اظهاراتشان گفتند که چند روز قبل از آغاز حمله نیروهای قراباغ به "خوجالی"، ارمنیها توسط بلندگو در مورد عملیات قریبالوقوع به مردم خوجالی هشدار میدادند و از آنها میخواستند که از طریق گذرگاه انسان دوستانهای که برای خروج امن غیر نظامیان از خوجالی كه در طول رودخانه "کارکار" در نظر گرفته شده بود، شهر را ترک کنند".
وي ميافزايد: "به گفته مهاجران خوجالی، آنها از این گذرگاه استفاده نمودند و عملاً نیروهای ارمنی مستقر در اطراف این گذرگاه نيز اقدامی برای شلیک کردن و کشتن غیرنظامیان در حال خروج از خوجالی انجام ندادند. اما سربازان واحدهای نظامی "جبهه خلقي آذربایجان" (از مخالفان اصلي دولت وقت جمهوری آذربایجان) بنا به دلایل نامعلوم گروهی از مردم را به سوی روستای ارمنينشين "ناخیجوانیک" که در آن زمان كاملاً تحت کنترل نیروهای ارمنی بود، هدایت كردند، كه برخي از ايشان در حومه شهر آغدام (محل تمرکز نیروهای آذربایجانی) مورد شلیک قرار گرفتند.
نکته قابل توجه در اينجا آن است که بنا بر اظهارات خبرنگاران آذربایجانی و خارجی از جمله "چنگیز مصطفیاف" و "دانا مازالووا"، اجساد قربانیان در مرحله اول تهیه گزارش از این واقعه سالم بود. اما وقتی چند روز بعد آنها سعی در تهیه گزارش از همین اجساد را داشتند، با اجساد بيسر و مثله شده روبرو شدند. (!!)
آري واقعيت اين است كه در واقع اجساد قربانیان خوجالی در منطقهاي پیدا شدند، که تحت کنترل نیروهای آذربایجانی بود، نه ارمنی و این احتمال تقویت میشود که آنها این گروه را با ارامنه مهاجم اشتباه گرفته و مورد شلیک توپخانه و اسلحههای خود قرار دادهاند و برای پنهان كردن این خطای فاحش، اجساد قربانیان را قبل از مرحله دوم تهیه گزارش توسط خبرنگاران، مثله مثله نمودهاند تا وانمود کنند که ارمنیها مسئول این حادثه بودهاند".
وی در ادامه مينويسد: "هنگامی که در منطقه "عسکران" قراباغ بودم، به اظهارات "اسلاویک آروشانیان"، معاون اول مسئول محلی، گوش فرا داده و اظهارات وي را با سخنان مهاجرين خوجالی درباره اینکه از سمت نیروهای آذربایجانی بر آنان آتش گشوده شده بود، مقایسه کردم. من از آروشانیان خواستم تا گذرگاهی را که از طریق آن ساکنان خوجالی از شهر خارج شده بودند را به من نشان دهد. با در نظر گرفتن وضعيت جغرافیایی منطقه، حال با اطمینان کامل میتوانم بگویم که ادعاهاي دولت ما درباره اینکه ارمنیها هيچ گذرگاهی برای خروج امن و بیخطر ساکنان خوجالی در نظر نگرفته بودند بیاساس است. چرا كه در غیر این صورت کلیه ساکنان خوجالی در محاصره کامل قرار گرفته و ضمن قطع ارتباطشان با دنیای خارج، قادر به خروج از محاصره نمیبودند. در حالي كه مهاجران خوجالی با رسیدن به رودخانه "کارکار" به چند گروه تقسیم شدند و هیچکس نمیداند چرا یک گروه از آنها به سمت روستای "ناخیجوانیک" هدایت شدهاند. با توجه به اين واقعيت بايد گفت، به نظر میرسد واحدهای نظامی "جبهه خلق آذربایجان" در صدد نجات ساکنان خوجالی نبودهاند، بلکه به دنبال خونریزی بیشتر در میان غیرنظاميان بودند تا از طريق آن به روند سرنگونی "مطلباف"، رییس جمهور وقت آذربايجان سرعت بخشند".
فتحاللهاف همچنین در یکی دیگر از نوشتههای خود در اینترنت اظهار داشته است: "من از شهر "نافتالان" بازدید نموده و با صدها مهاجر كه از خوجالی آمده بودند گفتوگو کردهام. آنها تأکید مینمودند که گذرگاهی از سوی ارمنیها برای خروج امن غیرنظامیان از خوجالی در نظر گرفته شده بود. و علت زنده ماندن ايشان نیز وجود همین گذرگاه بوده است… اما گروهی از ساکنان خوجالی توسط نیروهای خودی كه از عوامل جبهه خلق بودند، مورد شلیک قرار گرفتند و بعداً اجساد آنها توسط همان افراد مثله مثله شد".
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر